عشق صمیمیت وفا و ...

زندگی بوئیدن غنچه عطرآگین نماز است به شوق دیدار

rli90 — Tue, 29 Apr 2008 11:27:18 GMT

حال اگر می خوای ارزشت رو نزد خدا بدونی نگاه کن ببین ارزش خدا نزد تو در وقت گناه چه قدر ِ؟؟

اما اگر شما عاشقيد و آرزويي مي جوييد'
آرزو كنيد كه ذوب شويد و همچون جويباري باشيد كه با شتاب مي رود و براي شب آواز مي خواند.
آرزو كنيد كه رنج بيش از حد مهربان بودن را تجربه كنيد.

آرزو كنيد كه زخم خورده ي فهم خود از عشق باشيد و خون شما به رغبت و شادي بر خاك ريزد.

آرزو كنيد سپيده دم بر خيزيد و بالهاي قلبتان را بگشاييد

و سپاس گوييد كه يك روز ديگر از حيات عشق به شما عطا شده است.

آرزو كنيد كه هنگام ظهر بياراميد و به وجد و هيجان عشق بيانديشيد.

آرزو كنيد كه شب هنگام به دلي حق شناس و پر سپاس به خانه باز آييد.

و به خواب رويد با دعايي در دل براي معشوق و آوازي بر لب در ستايش او.

و گمان مكنيد كه زمام عشق در دست شماست ' بلكه اين عشق است كه اگر شما را شايسته بيند حركت شما را هدايت مي كند.

آتشي که عشق روشن مي کند بسيار بيشتر از سردي و خاموشي اي است که تنفر به بار مي آورد

و من هرگز نمي توانم کسي را که به او لبخند نزده ام از ته دل دوست داشته باشم ..!!

هر زمان كه عشق اشارتي به شما كرد در پي او بشتابيد هر چند راه او سخت و نا هموار باشد.

و هر زمان بالهاي عشق شما را در بر گرفت خود را به او بسپاريد

و هر چند كه تيغهاي پنهان در بال و پرش ممكن است شما را مجروح كند

و هر زمان كه عشق با شما سخن گويد او را باور كنيد.

هر چند دعوت او روياهاي شما راچون باد مغرب در هم كوبد و باغ شما را خزان كند.

زيرا عشق چنانكه شما را تاج بر سر مي نهد ' به صليب نيز ميكشد

و چنانكه شما را مي روياند شاخ و برگ شما را هرس مي كند

و چنانكه تا بلنداي درخت وجودتان بالا ميرود و ظريف ترين شاخه هاي شما را كه در آفتاب مي رقصند نوازش مي كند همچنين تا عميق ترين ريشه هاي شما پايين مي رود و آنها را كه به زمين چسبيده اند تكان مي دهد.

عشق شما را چون خوشه هاي گندم دسته مي كند آنگاه شما را به خرمن كوب از پرده ي خوشه بيرون مي آورد

و سپس به غربال باد دانه را از كاه مي رهاند و به گردش آسياب مي سپارد تا آرد سپيد از آن بيرون آيد سپس شما را خمير مي كند تا نرم و انعطاف پذير شويد.

نظر لفطن..!

تقديم به کسانی که بی هیچ جرمی آهسته تر از ياس به خواب رفته اند ...

rli90 — Mon, 21 May 2007 07:01:18 GMT

... و من داغدار كسي مانده‌ام
و در انتظار كسي مانده‌ام
كسي آن طرف پشت اين بي ‌كسي ...

امروز حالم خیلی خرابِ ..! ديدي يه وقتايي اوني که خيلي دوستش داري عميقاً آزارت ميده؟

اما تو بازم

دوستش داري .... بازم قبولش داري .......!!

حالا امروز حالِ من نسبت به تو همينطوره مهربونم امروز دلم بدجوري گرفته

گفتم يه سر بزنم تو آرشيو ، خاطرات کشنده اي برام تــداعي شد !!!!
و من امروز نسبت به تو همون حسِ يه عاشق دلسوخته رو پيدا کردم ، مهربونم چه خوب آتش زدي به اين دل از پيش سوخته .........

چه خوب معناي واژه ها رو برام به تصوير کشيدي ، وعده دادي که قيامت را بر پا مي کني و به من فرصت دادي تا امروز قيامتي رو که در بم برپا بود ببينم!!! خدايا خيلي دلم گرفته ........عمق اين دلتنگي رو فقط تو مي فهمي و خودم ......

خداجونم خودت مي دوني که خيلي دوستت دارم ، خيلي مخلصتم ، خيلي کوچکتم ................اما عجب آتشي تو دلامون بر پا کردي آتشي که گاه چنان شعله ور ميشه که گويي قصد سوزوندن تاروپودم رو داره ..

يه وقتايي خيلي تحمل سخت ميشه مثه همين امروز مثه همین لحظه...!

در را ه رسيدن به تو گيرم كه بميرم

اصلا به تو افتاد مسيرم كه بميرم

يه قطره آبم كه درانديشه دريا افتاده اَم و بايد بپذيرم كه بميرم

يا چشم بپوش از من

و از خويش برانم يا تنگ در آغوش بگيرم كه بميرم این كوزه ترک خورده چه جای نگرانیست

من ساخته از خاك كويرم كه بميرم
خاموش مكن آتش افروخته ام را ........... بگذار که بمیرم که بمیرم که بمیرم ..!

من ماندم که با تو بروم به سر قله احساس ... که قدم بزنيم در کوچه بن بستِ شکوه خالی از شک ...

خالی از ترس ...

خالی ازبيم..!!

چه کسی قدر من احساس تو را می فهمد ..!؟

rli90 — Thu, 29 Mar 2007 04:50:18 GMT

دلتنگت شده ام ...!!

دیگر به خلوت لحظه‌هایم عاشقانه قدم نمی‌گذاری، دیگر آمدنت در خیالم آنقدر گنگ است که نمی‌بینمت.
سنگینی نگاهت را مدتهاست که حس نکرده ام.
من مبهوت مانده ام که چگونه این همه زمان را صبوررانه گذرنده ای؟!
من نگاه ملتمسم را در این واژه ها پر کرده ام که شاید .... دیگر زبانم از گفتن جملات هراسیده است.

دستهایم بیش از هر زمان دیگر نام تو را قلم می زنند و در این سایه سار خیال با زیباترین رنگها چشمهایت را به تصویر می کشم.

نگاهت را جادویی می کنم که شاید با دیدن تصویر چشمهایت جادو شوی.

تا به حال نوشته بودم؟

به گمانم نَه!

پس اینبار برایت می نویسم که :

                                                 دست نوشته هایت سر خوشی را به قلبم هدیه می کنند.
می‌خواهمت هنوز ..!؟

گاه چنان آشفته و گنگ می شوم که تردید در باورهایم ریشه می دواند اما باز هم در آخرین لحظه تکرار می کنم که حتی اگر چشمانت بیگانه بنگرند.

می‌خوانمت هنوز ، حتی اگر دستانت مرا جستجو نکنند.
هیچ بارانی قادر نخواهد بود تو را از کوچه اندیشه‌هایم بشوید و اینها برای یک عمر سرخوش بودن و شیدایی کردند کافی است.

         به گمانم در ورای این کلمات می خواستم بگویم که :

                                                                                  دلتنگت شده ام به همین سادگی .

با تو هستم ای مسافر ... !!

rli90 — Sat, 03 Mar 2007 04:45:18 GMT

عشق تو دل هرکی یه جوری راه پیدا میکنه

یکی می بینه عاشق میشه

یکی می شنوه عاشق میشه یکی هم ......

خدا آدم رو آفرید اونقده دوستش داشت که از روح خودش به اون دمید دست کشید روی سرش و به خودش گفت: بابا تو دیگه کی هستی؟ عجب معرکه ای خلق کردی آفرین . ..!

آدم هم تا چشماشو باز کرد قاب دلش پر شد از عشق به خدا. دربعضی جاها آدم و خدا لیلی ومجنون هم شدند اما اما.... امون از بی وفایی آدمیزاد...

قدر خدا رو ندونست و حرمت عشق اون رو نگه نداشت به قوله معروف: " نمک خورد و نمکدونو شکست.... "

آره ... اون همه نعمت و رحمت خدا رو نادیده گرفت. بعد پشیمون شد و خواست دوباره برگرده .... !! د به رو...!! رو که نیست سنگ پای قزوینه!

خدا هم گفت: اگه می خوای توبه ات قبول بشه باید منو به این اسم ها قسم بدی ( پنج تن آل عبا )

میدونی منظور خدا چی بود!؟؟ در واقع خدا می خواست بگه: آهای خره ( البته بلا نسبت شما )

عاشقی که کار هر شیادی نیست

اگه می خوای عاشق بمونی و بمیری.....

باید دلت مثل آئینه صاف و همچو آب زلال باشه

روزي مرگ از زندگي پرسيد:

آن چيست که باعث مي شود تو شيرين و من تلخ جلوه کنم ؟
زندگي لبخندي زد و گفت:

دروغهايي که در من نهفته است و حقيقتي که تو در وجودت داري ...!

نظر لطفا ..!

دوست مشمار آن که در نعمت زند لاف یاری و برادر خواندگی

rli90 — Wed, 21 Feb 2007 05:17:18 GMT

رفتی بی آنکه اندیشه کنی فردا را

بی آنکه دلواپس دلواپسیهای دلت ، دلواپس دلواپسیهای دلی که دلواپس لحظه هایت بود باشی.

اما او صادقانه در اندیشه فردایت بود .

همچنان بی هیچ مقصودی همسفر جاده ها شدی کمر پلها با عبور تو شکسته میشد اما نگاهت هیچگاه پلی را شکسته ندید.

زیرا دلی که دلواپس لحظهایت بود طبیب پلهای شکسته شد و مرحم زخمهایش.

دیروز با راهی هموار و شادای تر از امروز بی هیچ دغدغه ای این چنین شکستی! امروز که راه ها ناهموارند ، کمر پلها بخیه خورده و کوله باری از غم و درد و ندامت پشتت را شکسته چگونه به مقصد خواهی رسید!؟

فریادی بزن از اعماق وجودت...! بگو که دیگر حرمت میداری عشق را....!

میدانی دلی دلواپس لحظه هایت است بیا ودلواپس لحظه هایش باش ..........

با او همسفر باش در اندیشه ی فردا ...........................!!!!

شوق دیدار

اگه می بینی که زنده ام ، نفس میکشم ، تنها به خاطر وجود توست ....

اگه می بینی شادم ، خندانم ، با وجود اینکه این همه غصه در دل دارم تنها به امید بودن توست ....

اگه دیدی گریانم ، خسته ام ، شکسته ام ، پریشانم ، بدان که بد جور دلم هوای تو را کرده و دلم دیگه طاقت دوری تو را نداره!

اگه دیدی نیستم ، نه صدایی و نه خبری از من نیست بدان که از عشق تو مرده ام ....!!

تمنای بازگشت

وقتی آمدی سبز بودم و عاشق وقتی آمدی شاد بودم و پر شور

اکنون که رفتی آواره ترینم مثل آن پرنده در قفس غم اسیرم. دیگه چیزی از عشق برایم نمانده ، دیگه شادی را نمی شناسم. من دیریست با سبز بودن غریبه ام ، حال برگرد و تمام چیزهایی را که روزی از آن من بود به من باز گردان.

لحظه هایی که با تو سپری کردم حال فهمیدم که همه اش رویایی برای حال روزگار من است!

لحظه هایی که بی تو سپری می کنم تجربه ای برای یک لحظه قدر دانستن گذشته های روزگار من است ....

امان از آن و این لحظه ها که می گذرند و ما غافل از هر جا و همه ی روزگار ..................!!!

بعد از این با دل خود هیچ مدارا نکنم

گر بمیرم ز غمش فکر مداوا نکنم

تا اگر چون تو گلی بر سر راهم روئید

بی تفاوت شوم و میل تماشا نکنم

نجمه جان خبری ازت نیست نکنه تو هم آمرزیده شدی!؟؟؟

راستی یه خبر...!!
ماهيان بي گذرنامه همه رفتند و دريايي شور به جا ماند
حال آسمان كفاف اين همه تنهايي را نمي دهد ...!؟؟ تکلیف چیست!؟؟؟

اگه به زور روزگار از زندگیت برم کنار...!

میرم که ثابت بکنم عاشقتم دیوونه وار ، تو گریه های زار و زار سپردمت به روزگار این از خودم گذشتن رو پای خاطرخواهیم بذار
به قبله محمدی اینه که حرف راستمه میخوای واسه ات همین وسط داد بزنم با تار زلفات دلم رو دار بزنم پیش همه خلق خدا زار بزنم گریه کنون سرتوی دیوار بزنم بعد یه عمر آزگار یه عاشقی تو روزگار از عشق تونست که بگذره بدون باختن تو قمار

اگه به زور روزگار از زندگیت میرم کنار میرم که ثابت بکنم عاشقتم دیوونه وار...!

نمي دونم، نگاه منه كه اونقده بي معنا شده؟! يا قلب ديگرانه كه سنگي شده ...!؟؟؟
نمي دونم حضور منه كه كمرنگ شده ؟ يا خاطرات گذشته اونقده پر رنگ شده..؟؟؟
نمي دونم حرفاي منه كه مي رنجونه

يا آسمون چشماي ديگران اونقده تيره و ابريه!؟
نمي دونم خواب منه كه اونقده سبك شده؟
يا فكر بقيه آرومم نمي ذاره؟؟
نمي دونم بايد واسه بودنم خوشحال باشم يا واسه نبودنم غمگين؟!
نمي دونم....
واقعا نمي دونم...!؟
هيچ كودومو.....
اما فقط يه چيزو خوب مي دونم...!
آبی تر از اونی هستیم که بی رنگ بمیریم. آخه از شیشه نبودیم که با سنگ بمیریم هر چند که تقصیر کسی نیست که اینجوری غریبم شاید که خدا خواسته دلتنگ بمیریم.

ولی نه...! اگه بخوام اینجوری قضاوت کنم نهایت بی انصافی یه...! دایی حافظم میگه:

بیدلی در همه احوال خدا با او بود او نمیدیدش و از دور خدایا میکرد

عمو سعدی هم ادامه میده:

دوست مشمار آن که در نعمت زند لاف یاری و برادر خواندگی

دوست آن باشد که گیرد دست دوست در پریشان حالی و درماندگی

قابل توجه تمامی دوستای بی معرفت:

به جای دسته گلی که فردا روی قبرم نثار میکنید امروز با شاخه گلی کوچک یادم کنید. به جای سیل اشکی که فردا رو مزارم میریزید امروز با تبسمی شادم کنید.

به جای اون متن های تسلیت که فردا برام مینویسید امروز با یک پیغام کوچک خوشحالم کنید.

من امروز به شما نیاز دارم نه فردا.

نظر بدید لطفا ...!